پروردگار بشر را بگونه ای خلق نموده که مردان به سمت زنان جذب شوند ودر کنار جذب نمودن جنس مخالف خود امید به زندگی تلاش ورقابت درجهت زندگی بهتر و تلاش بیشتر برای تصاحب دل افراد مونث از اولویتهای افراد مذکر است . از طرفی جنس مونث نیز برای جذاب جلوه داده شدن همیشه سعی دارد توجه اشخاص مذکر را به خود جلب نماید و از ان لذت می برد .
این تعامل غریزی در سرشت بشر و بین دو جنس مونث و مذکر وقتی در اجتماع بصورت پدیده ای عادی تبلور پیدا می کند زیبایی های زیاد و بشاشیتهای روحی بسیار را در جامعه انسانی منتشر می نماید . زیرا در کلمه ای بنام عشق که برای انسان بسیار محبوب وزیبا و گاها مقدس است خلاصه می شود .
بطور غریزی در نظر مردان اندام زنان و موها و چهره و کلا ترکیبشان مانند شکوفه های درختان جلوه های زیبایی را به جامعه در جای خود میدهد. و هر فرد مذکر با دیدن چنین صحنه هایی احساس خوشایندی کسب می کند. ولی زمانیکه این زیبایی خدادی زنان در چادر یا گونی یا مانتو یا هرچیزی دیگری که حجاب نامیده می شود محدود گشته . در حقیقت قدرت زیبایی که خداوند به هر زنی داده توسط پدیده ای ظالمانه حجاب به شدت تضعیف شده و بعضا تحقیر می گردد. اولین نتیجه آن خواهد بود که زن به نوعی افسردگی مزمن دچار می شود زیرا مسیر زندگیش از حالت عادی خارج شده . و مردان هم که تشنه عشق و زیبایی های زنانگی مانده اند طراوت و شادابی از زندگیشان رخت بر می کند و جایش را به خشونت در رفتار مردان آن جامعه می دهد و خشونت افزایش می یابد. این مثال همانند کودکی است که زمانی که غذایش دیر می شود بد خـُـلق و بهانه گیر می گردد. در حقیقت حجاب نتیجه ای جزء تحمیل و اشاعه افسردگی کلی در داخل جامعه ندارد نتیجتا در بیشتر جوامعی که مسلمانانند و حجاب به عنوان یک وسیله اجبار و تحقیر می باشد . شادابی اجتماعی جایش را به غم و اندوه در ان جامعه داده . حتی شاد بودن و خوشحال بودن زیاد سبب انزاوی شخص در جامعه می گردد . می توان گفت که زنان با پوشش چادر (حجاب مفرط) دارای بیماری افسردگی شدید می باشند. در حکومت جمهوری اسلامی ایران افزایش طلاق در این سالها به شدت افزایش یافته و یکی از دلایل این موضوع گسترده شدن این بیماری روانی در ساختار خانواده های ایرانی است.
توسط : رامین چاوشی
